การออกแบบชุดสายไฟรถยนต์เป็นโครงการทางวิศวกรรมที่เป็นระบบซึ่งจำเป็นต้องพิจารณาเงื่อนไขขอบเขต เช่น โครงร่างของส่วนประกอบไฟฟ้าของยานพาหนะ อุณหภูมิ การสั่นสะเทือน และการรบกวนทางแม่เหล็กไฟฟ้า
กระบวนการออกแบบที่เป็นระบบประกอบด้วยการออกแบบการกระจายกำลัง การออกแบบการป้องกันวงจร การออกแบบการเลือกรีเลย์ หลักการออกแบบการกระจายสายดิน และการออกแบบเค้าโครง 3 มิติของชุดสายไฟโดยใช้ซอฟต์แวร์ เช่น PRO-E, UG และ CATIA
ชุดสายไฟแรงสูง-สำหรับรถยนต์พลังงานใหม่มีข้อกำหนดการออกแบบพิเศษ ตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพประกอบด้วยแรงดันไฟฟ้าพิกัด AC750V, ความต้านทานของฉนวนมากกว่า 100MΩ, ทนต่อแรงดันไฟฟ้า AC2500V/50HZ/1 นาที, อัตราสารหน่วงไฟ UL94V-0 และการทดสอบสเปรย์เกลือเป็นเวลา 16 ชั่วโมง ข้อกำหนดโครงร่างและการประกอบกำหนดให้ชุดสายไฟแรงสูงและแรงต่ำต้องมีระยะห่างมากกว่า 400 มม. หรือวิ่งในแนวตั้ง โดยมีระยะห่างคงที่ไม่เกิน 400 มม. ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดกันน้ำ -การขีดข่วน และ-ข้อกำหนดด้านความร้อน (มากกว่า 200 มม. จากแหล่งความร้อน) พื้นที่ใช้งานของตัวเชื่อมต่อไม่น้อยกว่า 200 มม. และรัศมีการโค้งงอของสายเคเบิลขั้นต่ำ 5 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก สายเคเบิลและขั้วต่อแรงดันสูง-ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน เช่น SAE J1742 ต้องเลือกพื้นที่หน้าตัดของสายเคเบิล-ตามคุณลักษณะโหลด (กระแสคงที่/กระแสไฟชั่วคราว) และอุณหภูมิโดยรอบ
กฎระเบียบด้านความปลอดภัยทั่วไปกำหนดให้ต้องวางชุดสายไฟตามแนวโครงสร้างตัวถังรถเพื่อหลีกเลี่ยงการรบกวนชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหวและมีการยึดให้แน่นอย่างเหมาะสม (ระยะห่าง 200-300 มม. ระหว่างส่วนตรง) ควรวางสายไฟและสายสัญญาณแยกกันเพื่อลดการรบกวน ต้องใช้วัสดุทนอุณหภูมิสูงและหน่วงไฟสูง- และการเชื่อมต่อต้องเชื่อถือได้ (การย้ำ การเชื่อม) ชุดสายไฟจะต้องมีฉลากชัดเจนเพื่อให้ง่ายต่อการบำรุงรักษา
